Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/9059 K.2025/5340

2. Hukuk Dairesi         2024/9059 E.  ,  2025/5340 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1060 E., 2024/1235 K.
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2023/285 E., 2024/161 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan tedbir-yoksulluk nafakası, maddî tazminat taleplerinin tefrik edilmesi ve reddedilen manevî tazminat talepleri yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası miktarı, reddedilen maddî ile manevî tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2.Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da kabulüne ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiş, karar davacı-davalı erkek tarafından kadının öfke kontrol problemi ve cinsel ilişkinin kurulamaması nedenleri bakımından rapor alınmayarak eksik inceleme ile karar verilmesi, kusur belirlemesi, reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri, kadın yararına hükmolunan tedbir-yoksulluk nafakası yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, tedbir-yoksulluk nafakası miktarı yönlerinden istinaf edilmiş, bu suretle kadının boşanma davası hakkında verilen hüküm kesinleşmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi neticesinde; kadın yönünden cinsel birleşmeye engel durum olup olmadığının tespiti için heyet raporu alınması ve erkeğin maddî tazminat talebi yönünden eksik inceleme yapıldığı gerekçesi ile hükmün kaldırılmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonrasında kadının davasında kurulan boşanma hükmü kesinleşmiş olmasına rağmen her iki davanın da kabulüne ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir. Kadının boşanma davasının kabulüne yönelik karar davacı-davalı erkek tarafından istinaf edilmeksizin kesinleşmiş olmakla, İlk Derece Mahkemesinin 22.02.2024 tarihli kararı ile tarafların boşanma davaları yönünden yeniden 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı boşanma hükmü kurulması doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK md. 370/2).
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,
2.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere İlk Derece Mahkemesinin 22.02.2024 tarihli kararının hüküm fıkrasının 1. maddesi hükümden çıkartılarak yerine 1-a) bendi olarak "Davalı-davacı kadının boşanma davasına yönelik hüküm kesinleşmekle kadının davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına" 1-b) bendi olarak "Davacı-davalı erkeğin boşanma davası yönünden kadının davasında verilen boşanma hükmü kesinleşmekle erkeğin boşanma davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına" ifadelerinin eklenmesi suretiyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
27.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.