Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/3275 K.2025/3935

🏛️ 7. Hukuk Dairesi 📁 E. 2024/3275 📋 K. 2025/3935 📅 30.09.2025

7. Hukuk Dairesi         2024/3275 E.  ,  2025/3935 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/712 E., 2024/1710 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/376 E., 2022/721 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 30.09.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.
Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının paydaş olduğu dava konusu 92 ada 24 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan ( dükkan vasfındaki) 2 ve 3 numaralı yerlerin davalı tarafından haksız şekilde tasarruf edildiğini belirterek el atmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların sözlü kira sözleşmesi kapsamında kullanıldığını ve kira bedelinin düzenli olarak ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; dava konusu taşınmazların davalı tarafından kullanıldığı, kira ilişkisinin ispat edilmediği, hukuksal semere nedeniyle intifadan men koşulunun aranmadığı ve davacının kullanımına engel olunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazlara davalı tarafından gerçekleştirilen müdahalenin men’ine ve 45.288,46 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; dava konusu taşınmazların sözlü kira sözleşmesi kapsamında tasarruf edildiği gerekçesiyle davalı vekilinin İstinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile sonuca gidildiğini, tanıkların tarafların kardeşleri olduğunu, davalı lehine tanık delili bulunmadığını, hiçbir tanığın sözlü kira sözleşmesini kabul etmediğini, sözlü kira sözleşmesinin ispat edilmediğini, davalının sözlü beyanı dışında kanıt olmadığını, dava konusu taşınmazların davalı tarafından işgal edilmiş olup bu hususun tüm paydaşlarca doğrulandığını, sözlü kira sözleşmesinin varlığının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesi uyarınca davalı tarafça kanıtlanması gerektiğini ve malikler arasında şifahi ya da yazılı kira akdi bulunmadığını, beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, paydaşlar arası el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
28.000,00 TL Yargıtay duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
30.09.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.