Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/132 K.2025/3726

7. Hukuk Dairesi         2025/132 E.  ,  2025/3726 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1550 E., 2024/1448 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/463 E., 2021/77 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıların murisi ...'ın 17.04.2013 günlü düzenleme şeklindeki vasiyetname ile dava konusu 2 adet bağımsız bölümü müvekkiline vasiyet ettiğini iddia ederek; vasiyetnamenin tenfizi ile vasiyetnameye konu taşınmazların muris adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı ... vekili 23.10.2018 tarihli oturumdaki beyanında davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... vasiyetnamenin tenfizinin şartlarının oluştuğu, davacının mahkeme kararı olmaksızın vasiyetnameyi tenfiz ettirerek vasiyete konu taşınmazları adına tescil ettiremediği, yasal zorunluluk nedeniyle bu davayı açtığı, murisin mirasçılarının bu yasal zorunluluk nedeniyle davalı olarak gösterildiği, işbu davadan önce tüm davalıların bir araya gelerek tapuda devir yapmaları mümkün olduğu hâlde bunu gerçekleştirmemiş olmaları ve davalılardan birinin davayı reddettiği ve diğer davalıların da davaya cevap vermedikleri anlaşılmakla davalıların iş bu davanın açılmasına sebebiyet verdikleri kanaatiyle yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalılara yüklenmesinin uygun olduğu" gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesine ait kararda usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle;
1.Müvekkillerinin davanın açılmasına sebebiyet vermediğini,
2.Davalıların yasal zorunluluk olarak davalı olarak gösterildiğinin belirtilmiş olmasına rağmen davalılar aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu,
3.Müvekkillerinin muaraza oluşturup oluşturmadıklarının araştırılması gerektiğini,
4.Davacının dava konusu taşınmazların davalılardan devrini istemeden dava açtığını,
5.Davacı vekilinin yargılama sırasında sulh olmak ve arabulucuya başvurmak istemediğini beyan ettiğini,
6.Harç, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davacıya yüklenmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, vasiyetnamenin tenfizi istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
18.09.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.