Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/4947 K.2025/147

🏛️ 7. Hukuk Dairesi 📁 E. 2024/4947 📋 K. 2025/147 📅 09.01.2025

7. Hukuk Dairesi         2024/4947 E.  ,  2025/147 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/2857 E., 2024/1004 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/516 E., 2021/434 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve 04.09.2024 tarihli ek kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkiline 1984 tarihli tapu tahsis belgesi ile 2294 ada 1 parsel sayılı taşınmazda 134,50 m2 yer tahsis edildiğini, taşınmazın 1987 tarihli imar uygulaması ile 4273 ada 9 parsel numarası aldığını, taşınmazın bedelinin ödendiğini iddia ederek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
1.Hükmün davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 23.05.2024 tarihli 2021/2857 Esas, 2024/1004 tarihli kararı ile İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/516 Esas ve 2021/434 Karar sayılı 01.07.2021 tarihli kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesinin 04.09.2024 tarihli ek kararı ile; 23.05.2024 tarihli kararın kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz başvuru talebinin reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Hazine vekili Bölge Adliye Mahkemesinin 23.05.2024 tarihli kararı ve 04.09.2024 tarihli ek kararına karşı temyiz dilekçesinde özetle;
1. Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizi kâbil olduğunu,
2.Tapu tahsis belgesinin mülkiyet hakkı vermediğini, şahsi hak sağlayan zilyetlik belgesi olduğunu,
3.Dava konusu taşınmazda çok katlı yapı bulunduğunu, bu durumun davacı tarafından rant elde edildiğinin açık göstergesi olduğunu,
4. Kıymet takdiri yönünden bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğini,
5.Dava konusu taşınmazın adresi ile tapu tahsis belgesindeki adres bilgilerinin uyuşmadığını, bu husustaki bilirkişi raporundaki açıklamaların afaki olduğunu belirtmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemesinin 04.09.2024 tarihli ek karar ile davalı Hazine vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin 23.05.2024 tarihli kararında istinaf incelemesinin konusu İlk Derece Mahkemesince verilen tapu iptali ve tescil istemine ilişkin karardır. Dava konusu taşınmazın harçlandırılan değeri 398.120,00 TL olup temyiz kesinlik sınırının üzerindedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 361. ve 362. maddeleri dikkate alındığında Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 04.09.2024 tarihli ek kararın kaldırılması gerekmiş, temyiz isteminin esastan incelenmesine geçilmiştir.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Bölge Adliye Mahkemesinin 04.09.2024 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
09.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.