Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E.2023/153 K.2025/503
8. Hukuk Dairesi 2023/153 E. , 2025/503 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen vakıf yöneticilerinin görevden alınması davası sonucunda verilen hükme davalılardan ... vekili ile ...tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılardan ... vekili ile ...tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava dilekçesinde; ... Eğitim ve Kültür Vakfı'nın yönetim kurulu üyesi olan davalıların 5737 Sayılı Vakıflar Kanununun 10. maddesi gereğince görevden alınmaları istenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulü ile davalıların Vakıflar Kanununun 10/2. maddesi uyarınca görevden alınmalarına ve 5737 sayılı Kanunun 10. maddesinin 4. fıkrası uyarınca beş yıl süre ile aynı veya başka bir vakfın denetim ve yönetim organında görev alamayacaklarına ve meclis üyesi olamayacaklarına karar verilmiştir.
Davalılardan ... vekili ile ...'in istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vakfın, terör örgütü kapsamında faaliyette bulunan yapı, oluşum ve gruplarla iltisak ve irtibatlı olduğu saptanarak 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararnameye istinaden kapatıldığı anlaşılmakla; 5737 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 4. fıkrası uyarınca vakıf yöneticilerinin, beş yıl süre ile aynı ve başka bir vakfın yönetim ve denetim organında görev alamayacaklarına ilişkin bir karar verilmesi talep edildiğinden bu kapsamda değerlendirme yapıldığı, davacı vekilinin asıl talebinin müeyyide uygulanmasına yönelik olduğu anlaşılmış olup, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde ve hukukun uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ... ve ...'in yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Davalılardan ... vekili ile ...Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdikleri temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemişlerdir.
Dava, vakıf yöneticilerinin 5737 sayılı Vakıflar Kanunu 10. maddesi kapsamında görevden alınmaları istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili ile ...'in temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,
80,70'er TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 534,70'er TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.