Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2025/2018 K.2025/4557

9. Hukuk Dairesi         2025/2018 E.  ,  2025/4557 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/3022 E., 2024/3172 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. İş Mahkemesi
SAYISI : 2020/595 E., 2021/784 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı Üniversite bünyesinde alt işveren aracılığıyla çalışmakta iken, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (696 sayılı KHK) 127. maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23. maddesi gereğince sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini hâlen davalının kadrolu işçisi olarak çalışmaya devam ettiğini, kadroya geçişte asgari ücretin %120 fazlası ücret ile kadroya geçirildiğini, ancak davalı tarafından bireysel iş sözleşmesindeki söz konusu oran dikkate alınmaksızın eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek eksik ödenen fark ücret, ikramiye, ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı vekilinin davacının ücretine ilişkin asgari ücretin %30 fazlasının üzerine toplu iş sözleşmesinde öngörülen %4 zammın uygulanmasını talep ettiğini ancak bu talebin kabulünün mükerrer zam yapılması sonucunu doğuracağını, müvekkili İdare tarafından ilgili mevzuat, sözleşme ve toplu sözleşme hükümlerine uygun olarak işlem yapıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Üniversite bünyesinde alt işverenler işçisi olarak çalışmakta iken 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23. ve 24. maddeler uyarınca sürekli işçi kadrolarına geçirildiğini, sürekli işçi kadrolarına geçirilmeyle ilgili düzenlemenin hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışanların daha önce ücret ile diğer mali ve sosyal haklarını asgari ücretle irtibatlandıran uygulamalara son verdiği, sürekli işçi kadrolarına geçen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal haklarının yeni süreçte Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin uygulanması ile oluşan ücret ile diğer mali ve sosyal haklardan fazla olamayacağına ilişkin açık ve emredici yasal düzenleme yapıldığı, davacı işçinin kadroya alınması ile birlikte işverenle imzalanan iş sözleşmesinin ücrete ilişkin kısmında "Personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışırken alınan ücret ve fer'ileri korunur. Ücret tipi yevmiye üzerinden ödenir." düzenlemesine yer verildiği, yani davacıya asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceğinin açıkça öngörülmediğinden davalı işverenin ücret belirlemesine ilişkin işlemlerinin yasal düzenlemeye uygun olduğu buna göre davacının fark ücret alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında 02.04.2018 tarihinden itibaren geçerli olan belirsiz süreli iş sözleşmesinde “Personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışırken alınan ücret ve fer'ileri korunur. Ücret tipi yevmiye üzerinden ödenir.” hükmüne yer verildiği, anılan sözleşmede aylık ücretin asgari ücretin belli bir oranı seviyesinde ücret ödeneceğinin açıkça öngörülmediği, buna göre İlk Derece Mahkemesince davanın reddedilmesinin isabetli olduğu, emsal Yargıtay içtihatlarının da bu yönde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Müvekkilinin ücretinin Üniversite ile imzalanan iş sözleşmesi ile açıkça belirlendiğini, kadroya geçirildikten sonra 02.04.2018 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere imzaladığı iş sözleşmesinin 11. maddesinde, “Personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında çalışırken alınan ücret ve ferileri korunur. Ücret tipi yevmiye üzerinden ödenir” düzenlemesinin yer aldığını, yani direkt olarak ihale şartnamesine atıf yapılarak, mevcut uygulamanın aynen devam edeceği ve aynı şekilde ve oranda ücretin ödeneceği açıkça kararlaştırıldığını,
2. Müvekkilinin 696 sayılı KHK gereğince ihale sözleşmeleri ile aldığı hakları ile kadroya geçirildiğini, sonrasında imzaladığı bireysel iş sözleşmesinde de bu hakların korunacağının yazılı olduğunu,
3. Müvekkilinin ücretinin yazılı rızası alınmadan düşürülemeyeceğini, davanın kabulünün gerektiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacı işçinin kadroya geçişte düzenlenen belirsiz süreli iş sözleşmesi hükümlerine göre ücretinin tespiti ile talep edilen fark alacaklarının bulunup bulunmadığı hususundadır.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.