Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/9311 K.2025/13168

🏛️ 10. Hukuk Dairesi 📁 E. 2025/9311 📋 K. 2025/13168 📅 08.10.2025

10. Hukuk Dairesi         2025/9311 E.  ,  2025/13168 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/430 E., 2025/344 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/147 E., 2021/227 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı Kurum ile davacı arasındaki muarazanın "dava tarihi olan 10.02.2010 tarihinden itibaren davacıya maluliyet maaşı bağlanması gerektiği" şeklinde karar verilmek suretiyle giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.
Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Gaziantep 1. İş Mahkemesinin kesinleşen 2013/369 Esas ve 2014/254 Karar sayılı dosyası ile verilen 19.06.2014 tarihli kararında ve 06.04.2015 tarihli ek kararında, davacıya, % 39,2 maluliyet oranı dikkate alınmak suretiyle, iş kazasının meydana geldiği 05.10.2006 tarihi itibariyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine ve kesilen maaşın kaldığı yerden devamına dair hüküm kurulduğu, söz konusu hükmün kesin hüküm niteliğini haiz olduğu ve işbu dosyada kesin delil teşkil ettiği ortada olup davacı tarafın açmış olduğu ilk davasında fazlaya ilişkin talep ve dava haklarını saklı tuttuğu, davalı Kurumun % 39,2 oranındaki iş göremezlik derecesini, davacı tarafından açılan ve Yargıtay tarafından onanan ilk davanın, onama tarihi olan 13.11.2014 tarihi itibariyle işleme aldığı ve bu tarihi dikkate alarak sürekli iş göremezlik ödemesini yaptığı, ancak davalı Kurum işleminin, kesin hüküm teşkil eden Mahkeme kararı uyarınca yerinde bulunmadığı anlaşıldığından ve taleple bağlı kalınarak, davanın kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesi uyarınca taleple bağlı kalınarak, kesin hüküm teşkil eden Gaziantep 1. İş Mahkemesinin 19.06.2014 tarihli, 2013/369 Esas ve 2014/254 Karar sayılı ilamı ve 06.04.2015 tarihli, 2013/369 Esas ve 2014/254 Karar sayılı ek kararı uyarınca % 39,2 maluliyet oranı dikkate alınmak suretiyle davacıya bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin 10.02.2010 tarihinden itibaren ödenmesi gerektiğinin tespitine, uyuşmazlığın bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık sürekli Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 19... . maddeleri hükümleri ile sağlık raporları ve ATK raporları, Gaziantep 1. İş Mahkemesinin kesinleşen 2013/369 Esas ve 2014/254 Karar sayılı dosyası ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.