Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/14599 K.2025/1929

10. Hukuk Dairesi         2024/14599 E.  ,  2025/1929 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/2069 E., 2023/757 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi
SAYISI : 2009/1040 E., 2019/190 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı müvekkilinin davalıya ait .... plaka sayılı araçla Demet durağına bağlı hatta minibüs şoförü olarak 01.11.1995 - 31.07.1996 arası hariç 01.10.1985 tarihinden iş akdine son verilen 01.07.2008 tarihine kadar aralıksız olarak çalışmış olmasına rağmen, sigorta girişinin yapılmayarak primlerinin ödenmediğini, aracın plakasının daha sonra.... olarak değiştiğini, resmi ve dini bayramlarda, özel ve genel tatil günlerinde, hafta sonlarında sürekli olarak çalıştığını, yıllık izin haklarını kullanmadığını, sigortasının yapılmasını talep etmesi üzerine davalı tarafından işine son verildiğini belirterek, davacının 01.11.1995 ile 31.07.1996 arası hariç 01.10.1995 tarihinden 01.07.2008 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle, müvekkili ile davacının baba oğul olduklarını, davacının çalıştığı sürece minibüsün sahibi olarak minibüs ile ilgili bütün iş ve işlemler ile ilgilendiğini, diğer zamanlarda ise diğer çocuklarının hiçbir para almadan bu işlerle uğraştığını, ortada bir hizmet akdi bulunmadığını, her ne kadar resmi olarak aracın sahibi olarak müvekkili görünse de bunun nedeninin ileride müvekkilinin vefatı halinde çocuklarına ve eşlere adaletli bir dağıtımın sağlanması olduğunu, müvekkilinin minibüsü uzun yıllar üçüncü şahıslar ile 1/2 hisseye sahip şekilde çalıştırdığını, davacının en son ayrılmasından sonra müvekkilinin minibüsün tamamına sahip olduğunu, davacının belirli bir ücret karşılığı değil mal sahibi olarak çalıştığını, müvekkili ile davacı arasında bir iş ilişkisinin olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
2.Davalı Kurum vekili davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile davacının 02.02.2003 - 01.07.2008 tarihleri arasında davalılara ait minübüste asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı, davacı adına düzenlenen trafik ceza tutanakları, dinlenen tanık beyanlarından davacının hüküm altına alınan şekilde davalılara ait minibüste şoför olarak çalışmasının sabit olduğu, davalıların minibüsteki ortaklık sürelerinin infaz aşamasında nazara alınabileceğinden dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinde bir hata bulunmadığını, davacı tarafından talep edilen sürelerin zamanaşımına uğradığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, davacının 01.11.1995 ile 31.07.1996 arası hariç 01.10.1995 tarihinden 01.07.2008 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.