Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/171 K.2025/4037

1. Hukuk Dairesi         2024/171 E.  ,  2025/4037 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/2026 E., 2023/1762 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2016/436 E., 2021/313 K.
2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davanın muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu kaydının ve trafik sicil kaydının iptali ile tescil, olmadığı takdirde bedel istekli olarak açıldığı, İlk Derece Mahkemesinin tapu iptali ve tescil talebinin 1, 2, 3, 4, 5 ve 6 nolu bağımsız bölümler yönünden kabul ile dava konusu minibüse ilişkin talebinin reddine ilişkin verilen kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli, 2021/2526 Esas, 2022/1943 Karar sayılı kararı ile davacının istinaf başvurusunun reddine, davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 1 ve 2 nolu bağımsız bölümler yönünden tapu iptal-tescile, davalı ... ve minibüse ilişkin taleplerin reddine karar verildiği, kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairenin 31.05.2023 tarihli 2022/8362 Esas, 2023/3075 Karar sayılı kararı ile davalıların temyiz dilekçesinin miktar yönünden reddine, davacının sair temyiz itirazlarının reddi ile dava konusu olan minibüs menkul mal niteliğinde olup muris muvazaasıyla ilgili 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının tapulu taşınmazların satışıyla ilgili ve konusuyla sınırlı olması nedeniyle uyuşmazlık konusu olayda uygulama yeri olmadığı, ancak muvazaalı işlemin bağlayıcı bir hukuki sonuç doğurmayacağının da Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 19. maddesinde genel bir ilke olarak düzenleme altına alındığı, genel muvazaa ilkelerine göre dava konusu araç yönünden tüm dosya içeriğinin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince sair hususlarda Yargıtay yüksek dairesince temyiz dilekçesinin reddine karar verildiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, araç yönünden açılan davanın TBK 19. madde kapsamında değerlendirilmesi üzerine iddia ispat edilmediğinden reddine karar verildiği, kararın yalnızca minibüse ilişkin talep yönünden davacı vekilince temyiz edildiği gözetildiğinde; Türk Borçlar Kanunu'nun 19. maddesi gereğince muvazaa iddiasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararların temyiz incelemesinin görevli Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğu anlaşılmıştır.
Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 26.06.2025 tarihli ve 2025/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 60. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Dosyanın YARGITAY 12. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,
25.09.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.