Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2024/3575 K.2025/3488

1. Hukuk Dairesi         2024/3575 E.  ,  2025/3488 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/1467 E., 2024/1627 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2023/59 E., 2024/143 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 27.12.2022 tarihinde ölen ...'nin çocukları olduğunu, murisin kayden maliki olduğu Ordu ili, ... ilçesi, ... Mahallesi ... ada 6 parsel sayılı taşınmazı 2010 yılında davalı oğullarına ölünceye kadar bakım sözleşmesi ile temlik ettiğini, söz konusu taşınmazın murisin tek malvarlığı olduğunu, temlikin kız çocuklarından mal kaçırmak amacıyla yapıldığını, temlik tarihi itibariyle murisin ölünceye kadar bakım sözleşmesi akdetmesini gerektirecek özel bir bakım ihtiyacının bulunmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının davacının miras payı oranında iptali ile davacı adına tesciline, mümkün olmaması halinde tenkisine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davalıların muris ...'nin oğlu olduklarını, murisin kız çocuklarının evlenip evden ayrılmaları nedeniyle murise davalı oğullarının baktığını, murisin eşini 2004 yılında kaybettiğini, bu tarihten sonra murisin bakımının davalılar ve eşleri tarafından yapıldığını, ölünceye kadar bakım sözleşmesinin yapıldığı tarihte dava konusu taşınmaz üzerinde murisin tek katlı bir evi olduğunu, davalıların murise bakabilmek ve ondan ayrılmamak adına tek katlı evin üzerine kendi evlerini inşa ettiklerini, davalı ...'nin İstanbul'a taşındıktan sonra birçok kez babasını yanında götürerek bakımını sağladığını, murisin vefatından üç yıl öncesinde sağlık durumunun ağırlaşması üzerine davalı ...'nin İstanbul'dan Ordu'ya taşındığını, öte yandan davacı tarafın tenkis talebinin de yerinde olmadığını, talebin öncelikle hak düşürücü süre nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, murisin çekişmeli taşınmazı bakım karşılığında davalı oğullarına bırakırken kızlarına da taşınmazın temlik tarihindeki bedeli nispetinde nakdi ödeme yaptığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; murisin dava konusu taşınmazı 12.03.2010 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile davalı oğullarına 1/2 paylarla temlik ettiği, dosya kapsamına göre murisin akit tarihi itibariyle bakıma muhtaç olmadığı, elindeki tek parça taşınmazını ölünceye kadar bakım akdiyle davalı oğullarına devretmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı ve söz konusu temlikin mirasçılardan mal kaçırma saikiyle gerçekleştirildiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirilmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı belirtilerek davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davalılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.
2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; yörede süre gelen adetlere göre yaşlanan anne babaya varsa erkek çocuklarının baktığını, bu nedenle tarafların murisine de annelerinin vefatından bu yana bizzat davalılar tarafından bakıldığını, murisin yazları davalı ...'nin, kışları da davalı ...'in yanında kaldığını, davacı tanıklarının davacının çocukları ve damatları olduğunu, bu tanıkların tarafların iç ilişkilerine dair bir bilgilerinin bulunmadığını, davacı tarafın iddialarının tarafların öz kardeşleri olan tanıklar tarafından çürütüldüğünü, ölünceye kadar bakım sözleşmelerinde murisin temlik sırasında bakıma muhtaç olması gerekmediğini, murisin bu sözleşme ile yaşlılığını garanti altına almayı amaçladığını, murise ölünceye dek davalılar tarafından bakıldığının tanık olarak dinlenen tarafların öz kardeşleri ve murisin sağlığındaki komşularının beyanları ile de anlaşıldığını, murisin gayesinin kızlarından mal kaçırmak olmadığını, muris tarafından kızlarına evin değerine eş olmak üzere belli bir miktar nakit para verildiğini, bu hususun tarafların kardeşleri olan tanıkların da kabulünde olduğunu, davalıların bakım yükümülüklerini yerine getirdiğine ilişkin bir şüphe bulunmadığı halde muvazaa iddiasının kanıtlandığını kabul etmenin mümkün olmadığını ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava, ölünceye kadar bakma akdinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis istemine ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Dosya kapsamı ve toplanan delillerden; 10.11.1937 doğumlu muris ...'nin 27.12.2022 tarihinde ölümüyle geriye mirasçı olarak oğulları ... ve ... ... ile kızları ..., ..., ... ve kendisinden önce ölen kızı ...'in oğlu ...'in kaldığı; murisin kayden maliki olduğu Ordu ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan ... ada 6 parsel sayılı taşınmazı 12.03.2010 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile 1/2 paylarla davalı oğulları ... ve ... ...'ye temlik ettiği anlaşılmaktadır.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı 23.821,22 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
03.07.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.